In de praktijk maakt de bijlage van de norm duidelijk wie welk onderhoud mag uitvoeren. Klein onderhoud, zoals schoonmaken en het onderhoud aan condens en afvoer, staat bij alle drie de kolommen (VOP, monteur en eerste monteur). Ook onderhoud volgens de intervallen en werkprocedures van de fabrikant staat daar. Een bedrijf legt per medewerker vast welk onderhoud hij mag uitvoeren en volgens welke werkprocedures. Zo is bij een audit direct te zien wie waarvoor is ingezet.
Een veelvoorkomende valkuil is dat onderhoud wordt uitgevoerd op basis van ervaring in plaats van de onderhoudsvoorschriften van de fabrikant. Ook ontbreekt soms een duidelijk onderhoudsinterval waardoor een toestel te lang niet wordt nagelopen. Een andere valkuil is dat de klant niet wordt verteld wanneer het volgende onderhoud nodig is. Daarnaast wordt niet gecontroleerd of het gebruiksvoorschrift van het toestel aanwezig is. Ook wordt bij een collectief systeem de CO-meting in de omgevingslucht van de opstellingsruimte weleens overgeslagen. Ook worden onderdelen vervangen door exemplaren die niet gelijkwaardig zijn aan het origineel.
Reparatie en voorgeschreven onderhoud worden uitgevoerd volgens de onderhoudsvoorschriften van de fabrikant van het toestel en van de rookgasafvoer. Dat kan het voorschrift van het toestel zijn of dat van de afvoer of beide. Heeft de fabrikant van het toestel geen onderhoudsvoorschrift dan worden de controlepunten van de bijlage nagelopen. Zo is voor elk toestel vastgelegd waar het onderhoud aan moet voldoen.
Bij het vervangen van onderdelen worden uitsluitend onderdelen gebruikt die de fabrikant voorschrijft of die ten minste gelijkwaardig zijn aan het origineel. Gereviseerde onderdelen horen daar ook bij. Verder controleert de installateur of het gebruiksvoorschrift van het toestel en van de afvoer aanwezig is. Ontbreekt dit dan wijst deze de gebruiker of bewoner op het ontbreken van deze informatie. Zo kan de klant het toestel zelf correct bedienen.
Bij onderhoud aan een toestel op een collectief afvoersysteem staat het hoogst haalbare veiligheidsniveau voorop. Na service of reparatie moet het toestel functioneren volgens de specificaties van de fabrikant. De installateur controleert het systeem volgens het meerjarenonderhoudsplan. Dit geldt ook na een reparatie en niet alleen bij het jaarlijkse onderhoud. Daarnaast wordt bij onderhoud de CO in de omgevingslucht van de opstellingsruimte gemeten en bij een concentrisch systeem de rookgasrecirculatie op de verbrandingsluchttoevoer.
Laat uw proces door QMSS beoordelen middels een interne audit BRL 6000-25.
Bekijk welke andere normelementen binnen hetzelfde hoofdstuk of thema aansluiten op dit onderwerp. Zo ziet u hoe de verschillende onderdelen met elkaar samenhangen en waar verdere verdieping relevant is.
De lijst omvat algemene controles en metingen en daarnaast het keteldeel, het branderdeel, het warm tapwaterdeel en regeling en beveiliging. Ook de uitmonding van de rookgasafvoer wordt gecontroleerd.
Heeft de fabrikant een eigen onderhoudsvoorschrift dan geldt het interval daarvan. Ontbreekt dit voorschrift dan geldt voor alle toestellen een onderhoudsfrequentie van minimaal één keer per twaalf maanden.
Vastgelegd worden de locatie, de gegevens van de certificaathouder en van het toestel met toestelindeling A, B of C, de naam van de controleur en van de inbedrijfsteller en de gebruikte meetinstrumenten.
Het nieuwe toestel moet van exact eenzelfde type zijn zodat het werkingsprincipe van het systeem niet wijzigt. Een VR-ketel mag bijvoorbeeld niet worden vervangen door een HR-ketel.
Een bedrijf dat alleen aan collectieve voorzieningen werkt geeft dit bewijs af. Daaruit blijkt dat de afvoer en luchttoevoer veilig zijn om te gebruiken en voor welke periode. Derden mogen zich hierop baseren.
Met een interne audit krijgt u helder inzicht in de werking van uw kwaliteitsmanagementsysteem. QMSS kijkt graag met u mee en vertaal bevindingen naar concrete verbeterpunten die u direct kunt opvolgen.
