In de praktijk is melden teamwerk. Het signaleren en melden van gevaarlijke situaties staat in de bijlage bij ieders verantwoordelijkheid. Het uitschakelen van een installatie bij veiligheidsrisico's staat bij niveau 2 en 3. Het verantwoorden van een impopulaire maatregel naar de klant zoals een installatie niet in bedrijf stellen, ligt bij niveau 3. Een bedrijf legt daarom vast wie wat doet. Dit hoort bij de rolverdeling in het kwaliteitshandboek en is bij een audit te toetsen.
Een veelvoorkomende valkuil is dat een te hoge concentratie alleen mondeling aan de bewoner wordt verteld. Ook wordt de eigenaar van het gebouw vergeten terwijl die eveneens terstond moet worden geïnformeerd. Een andere valkuil is dat geen vervolgstap wordt gezet wanneer de situatie niet direct kan worden opgelost. Daarnaast blijft een toestel met een verhoogde waarde in gebruik omdat de klant dat wil. Ook ontbreekt vaak in het rapport wat er is geconstateerd en welke maatregel is genomen.
De meldplicht ontstaat wanneer de certificaathouder bij zijn werk constateert dat een installatie meer koolmonoxide produceert dan een bij ministeriële regeling vastgestelde concentratie. Bovendien moet het gas vrijkomen in een ruimte waar personen zich kunnen bevinden. Het gaat om de situatie tijdens het werk en niet om een uitslag achteraf. De grens wordt niet door het bedrijf zelf bepaald. Dit staat in de norm in de wettelijke eisen aan de certificaathouder.
De certificaathouder meldt de constatering terstond aan de bewoner of gebruiker en aan de eigenaar van het gebouw. Kunnen er geen corrigerende maatregelen worden getroffen dan volgt daarna ook een schriftelijke melding aan het bevoegd gezag en aan de certificerende instelling. De melding verloopt dus in twee stappen. Dit is de wettelijke route voor een constatering tijdens het werk. Het bedrijf legt beide stappen vast zodat later kan worden aangetoond wat is gemeld en wanneer.
Naast melden stelt het bedrijf het toestel buiten bedrijf of stelt het niet in bedrijf als bij gebruik ontoelaatbare hoeveelheden koolmonoxide vrijkomen. De norm noemt hiervoor de CO-meting in de opstellingsruimte, de CO2-meting bij een concentrisch systeem en de rookgasmeting. Melden en buiten gebruik stellen horen dus bij elkaar. Alleen melden is niet genoeg als het toestel daarna weer wordt gebruikt. Dit volgt uit de eisen aan de certificaathouder in de norm.
Laat uw proces door QMSS beoordelen middels een interne audit BRL 6000-25.
Bekijk welke andere normelementen binnen hetzelfde hoofdstuk of thema aansluiten op dit onderwerp. Zo ziet u hoe de verschillende onderdelen met elkaar samenhangen en waar verdere verdieping relevant is.
Bij een meting in de opstellingsruimte boven 20 ppm gaat de schriftelijke melding direct naar de gemeente, de certificerende instelling, de opdrachtgever en de bewoner. Bij een constatering tijdens het werk gaat eerst een melding naar bewoner en eigenaar.
Is niet duidelijk of een toestel verantwoord kan worden aangesloten dan neemt het bedrijf aantoonbare maatregelen zodat ongevallen worden uitgesloten of afdoende worden beheerst. Een voorbeeld is een elektrische kachel in de woning tot er duidelijkheid is.
Zij verstrekt jaarlijks voor 1 maart een overzicht van de (bijna) ongevallen aan de TloKB. Per melding vermeldt dat verslag de gemeten koolmonoxideconcentratie en de ruimte waarin is gemeten.
Het is een kritieke afwijking. Bij een vervolgonderzoek kan dit leiden tot schorsing van het certificaat tot de afwijking is opgeheven. Het bedrijf stelt dan een plan van aanpak op voor corrigerende maatregelen.
De norm gebruikt het woord terstond. De melding kan dus niet wachten tot het einde van het werk of tot de volgende dag. Het woord geldt voor beide meldroutes in de norm.
Met een interne audit krijgt u helder inzicht in de werking van uw kwaliteitsmanagementsysteem. QMSS kijkt graag met u mee en vertaal bevindingen naar concrete verbeterpunten die u direct kunt opvolgen.
