In de praktijk gaat het toekennen van rollen en verantwoordelijkheden nog te vaak mis. Organisaties leggen functies eenmalig vast in een organogram voor de audit en laten dit vervolgens jarenlang ongewijzigd liggen, terwijl taken en verantwoordelijkheden in de praktijk verschuiven.
Ook worden bevoegdheden vaak wel toegekend, maar niet duidelijk gecommuniceerd, waardoor medewerkers niet weten waarop zij daadwerkelijk mogen beslissen. Daarnaast blijft rapportage over prestaties en verbeterkansen soms steken bij de kwaliteitscoördinator, terwijl de norm expliciet vraagt dat dit ook de directie bereikt.
Ook wordt bij wijzigingen in het systeem niet altijd stilgestaan bij wie welke verantwoordelijkheid krijgt, waardoor de samenhang van het systeem onder druk komt te staan. Het gevolg is een verdeling van rollen die op papier niet meer aansluit op de dagelijkse praktijk.